"τ. Α΄

"Ως γενική παρατήρηση σημειώθηκε ήδη ότι πολλά από τα ονόματα των δημοσιογράφων συγγραφέων που καταχωρήθηκαν στον πρώτο τόμο έχουν συνδεθεί άμεσα με την εξέλιξη, ακόμα και με τη δημιουργία, αρκετών κλάδων του γραπτού λόγου σε αυτοτελή είδη. Και αναφέρθηκαν ως χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των ειδών το χρονογράφημα, η ιστοριογραφία, ο θεατρικός λόγος και η "πολεμική" φιλολογία. Ακόμα και η ίδια η Λογοτεχνία - στους χώρους της ποίησης, της πεζογραφίας και του αισθητικού δοκιμίου - κατά ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό.

Στον παρόντα δεύτερο τόμο - που περιλαμβάνει όσους συγγραφείς της Αθηναϊκής Δημοσιογραφίας γεννήθηκαν από το 1901 μέχρι και το 1920 - η καταγραφή των ανθολογημένων γίνεται με τον ίδιο τρόπο και ακολουθεί την καθιερωμένη αλφαβητική σειρά. Όμοια είναι και τα κριτήρια με τα οποία έγινε η επιλογή των ονομάτων οι δημοσιογράφοι που παρουσιάζονται υπήρξαν ή είναι μέλη της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και έχουν στο ενεργητικό τους ένα τουλάχιστον βιβλίο πριν ή μετά το θάνατό τους.

Στο συγγραφικό έργο των δημοσιογράφων του δεύτερου τόμου δεν έκοψε τις βασικές ρίζες της παράδοσης. Ακολούθησε τα χνάρια των δημιουργών της περασμένης γενιάς και πρόσθεσε στην ελληνική Γραμματολογία καινούργια ονόματα και κείμενα. Αν, όμως, ορισμένα από τα είδη του γραπτού λόγου που καλλιέργησαν οι νεότεροι δημοσιογράφοι διατήρησαν τις παραδοσιακές τους φόρμες, ο τρόπος έκφρασης δεν έμεινε προσκολλημένος στα πρότυπα. Αναζήτησε και βρήκε νέους δρόμους και δημιούργησε με το πέρασμα των χρόνων τη δική του α υ τ ο τ έ λ ε ι α, προσαρμοσμένη στις επιταγές των καιρών. Τα καθιερωμένα εκφραστικά μέσα θρυμματίστηκαν και κάτω από τα ερείπιά τους ενταφιάστηκε και ο "λογιωτατισμός" του περασμένου αιώνα[...]." (Εισαγωγή στο δεύτερο τόμο, σ. 5)

"Σε τριπλασιασμό ή και τον τετραπλασιασμό των επαγγελματιών δημοσιογράφων που σημειώθηκε μέσα στα τελευταία τριάντα χρόνια δεν ακολούθησε, σε ανάλογη έκταση, και η αύξηση του αριθμού των συγγραφέων από τον κλάδο. Η διόγκωση του δημοσιογραφικού δυναμικού σε ανθρώπινες μονάδες έχει, φυσικά, την εξήγησή της. Την επέβαλαν, όχι μόνο η έκδοση πολλών εφημερίδων και η δημιουργία πλήθους ραδιοτηλεοπτικών δικτύων, αλλά και η θεαματική διεύρυνση των ειδικοτήτων των συντακτών που υπαγορεύεται από τη σύγχρονη αντίληψη λειτουργίας όλων των μέσων ενημέρωσης.

[...]

Σκόπιμο κρίνεται να επαναληφθεί ότι τα δυο βασικά κριτήρια που ίσχυσαν για την επιλογή των ανθολογουμένων στον πρώτο και στο δεύτερο τόμο, διατηρούνται και στον τρίτο. Παρουσιάζονται εδώ οι δημοσιογράφοι συγγραφείς -γεννημένοι μετά το 1921 - που υπήρξαν ή είναι μέλη της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και έχουν στο ενεργητικό τους ένα τουλάχιστον βιβλίο.[...]". (Εισαγωγή στον τρίτο τόμο, σ. 5, 6)